چگونه ضخامت مواد در حال مهر و موم شده بر فرآیند طراحی و ساخت قطعات فلزی تأثیر می گذارد؟

ضخامت مواد تأثیر قابل توجهی در طراحی آن دارد مهر زدن قطعات فلزی بشر برای مواد ضخیم تر ، قالب باید با دوام و استحکام بیشتری ساخته شود تا در برابر افزایش فشار مورد نیاز برای شکل گیری مقاومت کند. این اغلب شامل استفاده از مواد سخت تر و مقاوم در برابر سایش برای خود می باشد ، مانند فولادهای ابزار ، که می توانند بدون تغییر شکل نیروهای بالاتر را کنترل کنند. قطعات ضخیم تر ممکن است نیاز به طرح های قالب سفارشی داشته باشند تا الگوهای خاص جریان مواد را به خود اختصاص دهند. برای قرار دادن ضخامت افزایش یافته ، ممکن است این قالب به ترخیص های بزرگتری بین پانچ و مردن نیاز داشته باشد و احتمال اصطکاک بیش از حد یا سایش ناخواسته را بر روی ابزار کاهش دهد. همچنین ممکن است برای جلوگیری از تحریف بخشی ، مانند استفاده از مرگ مترقی یا فوت های ترکیبی برای حفظ یکنواختی در قسمت ، از مرگ تخصصی نیز خواسته شود.

نیروی مورد نیاز برای تمبر مواد ضخیم تر با ضخامت مواد به صورت نمایی افزایش می یابد. مقاومت بیشتر در برابر تغییر شکل از فلزات ضخیم تر به این معنی است که یک مطبوعات باید بتوانند نیروی قابل توجهی بالاتر را تحویل دهند. این مطالبات را بر روی سیستم های هیدرولیک یا مکانیکی دستگاه قرار می دهد ، که باید برای استفاده سنگین تر طراحی شود. فشار اعمال شده برای مواد ضخیم تر می تواند منجر به مصرف انرژی بالاتر در طول چرخه تمبر شود ، و این روند را با قدرت بیشتری بیشتر می کند. این بدان معنی است که همه پرس ها قادر به کار با مواد ضخیم تر نیستند و مطبوعات خاص با رتبه بندی تناژ بالاتر اغلب مورد نیاز است. کالیبراسیون دقیق مطبوعات برای جلوگیری از نقص مواد یا فشار بیش از حد دستگاه ضروری است که می تواند منجر به خرابی زودرس دستگاه شود.

با افزایش ضخامت مواد ، سهولتی که فلز به داخل قالب جریان می یابد نیز کاهش می یابد. مواد ضخیم تر در برابر تغییر شکل مقاوم تر هستند و باعث می شوند بدون مداخلات اضافی ، شکل های دقیق را به شکل های دقیق تبدیل کنند. این امر نیاز به بررسی دقیق ویژگی های جریان مواد در هنگام طراحی ، از جمله استفاده از روان کننده ها ، گرمایش یا مراحل قبل از تشکیل برای افزایش جریان پذیری دارد. بدون مدیریت مناسب این عوامل ، مواردی مانند پاره شدن مادی ، ترک خوردگی یا جریان ناهموار می تواند رخ دهد. برای تسهیل جریان بهتر مواد ، ممکن است فلز برای بهبود انعطاف پذیری ، به ویژه در هنگام تشکیل اشکال پیچیده ، از قبل از دمای خاص استفاده شود. برای موادی مانند فولاد با استحکام بالا ، شکل پذیری بیشتر محدود می شود و برای جلوگیری از آسیب در طی فرآیند مهر زنی ، توجه دقیق لازم است.

مواد ضخیم تر در طی فرآیند تمبر ، اصطکاک و گرما بیشتری ایجاد می کنند ، که منجر به شتاب سایش در مستهجن و ابزاری می شود. هرچه ماده سخت تر باشد ، استرس بیشتری بر روی ابزارها ایجاد می کند ، که می تواند منجر به کاهش طول عمر ابزار شود. به همین دلیل ، ابزار مورد استفاده در مهر و موم کردن مواد ضخیم تر باید قوی تر و سخت تر باشد ، که اغلب نیاز به پوشش هایی مانند نیترایدر یا آبکاری کروم برای تقویت دوام دارد. از آنجا که مواد ضخیم تر به نیروی بیشتری نیاز دارند ، می میرند استرس بیشتری را تجربه می کنند ، که باعث افزایش فرکانس نگهداری و تعویض ابزار بالقوه می شود. هزینه بالای ابزار و زمان مورد نیاز برای نگهداری آن می تواند به طور قابل توجهی به هزینه کلی تولید قطعات ضخیم تر تولید شود. برای به حداقل رساندن خرابی ، باید بازرسی های منظم و برنامه های نگهداری ایجاد شود.

هنگام مهر کردن مواد ضخیم تر ، زمان چرخه در مقایسه با مواد نازک تر است. این در درجه اول به دلیل افزایش زمان مورد نیاز برای مطبوعات برای تغییر کامل مواد در حفره قالب است. مواد ضخیم تر نیاز به زمان بیشتری برای شکل دادن دارند و ممکن است نیاز به خنک کننده اضافی یا زمان نگه داشتن بین مطبوعات برای اطمینان از اینکه قسمت فرم خود را حفظ می کند و یکپارچگی بعدی خود را از دست نمی دهد. مقاومت اضافه شده در برابر تغییر شکل به این معنی است که مواد ضخیم تر ممکن است برای دستیابی به شکل نهایی مورد نظر ، به چندین مرحله یا عبور در قالب نیاز داشته باشند. این منجر به کندتر میزان تولید در مقایسه با مواد نازک تر می شود ، که می تواند باعث کاهش کارایی تولید با حجم بالا شود. $ $